Weymy zoekt een plekje om te eten als afsluiting van een paar gezellige dagen met zeven collega’s. Min of meer uit de grap zeg ik dat Jorrit en ik wel willen koken. We hebben een overvloed aan groente in onze volkstuin, ‘Tuintje 10’. Zij vindt het wel een heel leuk idee en zo komt de proeverij tot stand.
We bedenken allerlei recepten met wat er in de tuin groeit, hoe we het in een handige volgorde kunnen klaarmaken en hoe we het leuk kunnen presenteren. De hele dag zijn we druk aan het snijden, koken en bakken en ik maak nog een bijbehorend zakje met het bestek en een servet, net als in een echt restaurant.
Die avond mogen we zeven vrolijke, verwachtingsvolle dames begroeten in ons keukentafel-restaurantje. De tafel ziet er leuk uit en nadat we een drankje hebben ingeschonken, serveren we de voorgerechtjes. Onze gasten zijn heel enthousiast, het smaakt ook allemaal erg lekker.
Voor Jorrit en mij is het een beetje onwennig om in dezelfde ruimte met het maken van de hoofdgerechten bezig te zijn, maar de dames kletsen gelukkig wel door en zeggen later dat ze absoluut geen last van ons hadden. Ook de hoofdgerechten vallen erg in de smaak, net als de toetjes. Wij moeten het nog leren, natuurlijk, het is allemaal wel erg veel. Maar dat is een leer voor een eventuele volgende keer.
Na de maaltijd vertelt Jorrit over ons project en laat wat foto’s zien. De gasten zijn erg onder de indruk, vertellen ze. Van de voortreffelijke maaltijd en van het prachtige verhaal. Ze shoppen nog in mijn raamwinkeltje en nemen dan hartelijk afscheid. Wij hebben een factuur gemaakt die ze belachelijk laag vinden en ze maken er zelf een mooi bedrag van! 🙂
