Joseph Maunda, de jongere broer van oprichter en directeur Peter, is al vanaf het eerste begin bij de school betrokken. Net als Peter begon hij – nog zonder lerarenopleiding of diploma – als assistent-leerkracht les te geven.
Als ‘jonger broertje’ is hij een bescheiden, wat verlegen ogende jonge man die praat met zachte stem. Zijn broer Peter, tegelijk ook zijn leidinggevende, spreekt hij in het openbaar keurig aan met ‘sir’. In het piepkleine huisje van een diaken van de kerk, wat eerst Peter gratis mocht gebruiken tot hij zijn leven op orde had, woont Joseph nu.
Nadat we Peter hadden geholpen om zijn lerarenopleiding af te ronden, wilden we ook Joseph graag die kans geven, na al zijn jaren trouwe inzet voor de school. Die studie volgen, in deeltijd naast zijn werk op de school, om een échte leerkracht te worden, wilde hij zelf ook maar al te graag.
Joseph is daar al jaren geleden aan begonnen, net als Peter bij het Evelyn Hone College in de binnenstad van Lusaka. Maar in tegenstelling tot zijn oudere broer, ging de studie hem niet zo makkelijk af. Zijn stages doorliep hij met succes, maar sommige theoretische vakken haalde hij keer op keer niet, waardoor hij steeds opnieuw een jaar moest overdoen.
In Nederland werden we er langzamerhand een beetje moedeloos van. Natuurlijk wilden we hem alle kans geven, maar het collegegeld was een forse hap uit onze begroting. En de oorspronkelijke vier jaar waar we op gerekend hadden, werden er vijf, en daarna zes. Uiteindelijk twijfelde zelfs de schoolleiding of het nog wel zin had, na het zoveelste herexamen.
Maar Peter overtuigde de schoolleiding om zijn broer nog een laatste kans te geven. Joseph beloofde er alles aan te doen. Zijn broer Peter coachte hem een beetje, zorgde dat hij op tijd alle studiematerialen en boeken had en hielp hem zich beter voor te bereiden.
Na het herexamen bleef het lang stil. Wij hadden ons er al een beetje op ingesteld dat dat diploma er nooit zou komen. Was dat erg? Misschien niet eens, want in de praktijk zagen we dat hij al veel van zijn opleiding had geleerd en veel zelfverzekerder voor de klas stond dan toen hij jaren geleden begon.
Maar toen kwam toch ineens het heuglijke nieuws: Joseph was geslaagd. Nog éen laatste keer betalen, voor de ‘administratiekosten’ rond het diploma en de huur van de verplichte feestkleding. Binnenkort is de feestelijke uitreiking en heeft Zambia – en onze school – er weer een échte leerkracht bij. Eentje met al jaren praktijkervaring.
