Jaren geleden was ik erbij toen de eerste partij nieuwe schoolbankjes gemaakt werd. Kant-en-klaar kopen is erg duur, dus wilde Peter ze liever zelf laten maken door een paar handige vrienden uit de buurt.
Samen gingen we op pad om materialen te kopen in het industriegebied aan de rand van de stad. Eerst langs de ijzerhandel, om meterslange stevige buizen voor de onderstellen te kopen. Daarna naar de ‘houtmarkt’, waar we al gauw werden omringd door allerlei verkopers die een goede deal met ons wilden sluiten.
Of mijn aanwezigheid als ‘rijke’ buitenlander hielp om de beste prijs eruit te slepen betwijfel ik, maar Peter wist gelukkig precies wat hij nodig had en hoeveel dat zou moeten kosten.
Vervolgens moesten we nog een truck charteren om al die zware en grote spullen naar Kabanana te krijgen. En nog wat prepaid-tegoed voor elektriciteit kopen om de lasser van stroom te kunnen voorzien.
Daarna werd alles ter plekke op maat gezaagd en in elkaar gelast en geschroefd tot mooie klassieke schoolbankjes, met stoel en tafel aan elkaar zoals we die lang geleden in Nederland ook kenden.
Die eerste bankjes zijn na ruim tien jaar intensief gebruik alweer deels versleten. Een deel was hoognodig aan vervanging toe. Nu er meer leerlingen en klaslokalen bij zijn gekomen, had de school daarnaast ook nog extra meubels nodig, want vooral de kleinere kinderen zaten soms met drieën aan één bankje, wat de concentratie niet ten goede kwam.
Met dank aan een enthousiaste spaaractie vanuit de kerk in Buren hadden we het geld daarvoor sneller bij elkaar dan we hadden durven dromen. Van dat geld werden materialen gekocht en werden de meubels weer zelf gemaakt. Nu ook op verschillende maten en hoogtes voor de langere en kortere armen en benen. Voor de kleuters kochten ze daarnaast plastic stoeltjes in vrolijke kleuren.
Voor de nieuwgebouwde practicumruimte komen er nog stevige metalen bureaus waaraan proefjes gedaan kunnen worden voor natuur- en scheikunde. Ook voor het nieuw gebouwde kantoor worden meubels gemaakt.
