Omdat de school nog een paar weken dicht moet blijven vanwege de cholera-uitbraak, kunnen we die onverwachte extra vakantieweken mooi gebruiken voor wat achterstallige maar hoognodige klussen. Nu ik de school na een aantal jaren eindelijk weer met eigen ogen zie, valt me pas echt op hoe deprimerend en onaantrekkelijk die er momenteel uitziet. De nieuw gebouwde lokalen zijn dan wel klaar, maar ogen nog grauw en grijs, de oudere zijn na jaren gebruik inmiddels alweer wat smoezelig en afgebladderd. Beiden kunnen dus wel wat verf gebruiken.
Met dank aan enkele gulle gevers kunnen we dat nu ook betalen, dus Peter en ik besluiten het groot aan te pakken. We gaan naar de verfhandel en bestellen daar tientallen emmers verf, rollers en kwasten. Peter trommelt leerkrachten, familie en buren op om te komen helpen.
We bestellen ook een vrachtwagen met cement en zand om het resterende pleisterwerk af te maken. Want de muur die we twee jaar geleden rond het schoolterrein hebben gebouwd, is nu nog kaal. Vanaf de straat lijkt de school daardoor meer op een gevangenis.
Gelukkig duurt het niet lang voordat het werk begint. In Nederland kun je nauwelijks een aannemer krijgen en zou het weken kosten om zo’n operatie te organiseren, maar hier staan twee dagen later om zeven uur ’s ochtends ineens vijftien mensen te schilderen. Om tien uur komen ze thee drinken en een broodje eten als ontbijt. Om één uur eten ze nsima (maispap) als lunch, maar staan dan tien minuten laten alweer op de steiger.
Het is prachtig om te zien met hoeveel teamspirit iedereen – jong en oud – samenwerkt en hoe enthousiast mensen er zelf van worden, nu ze zien hoe mooi het wordt.
De regen, die al weken op zich liet wachten maar nu alsnog losbarst, gooit wat roet in het eten en zorgt voor vertraging. Ik moet alweer terug naar Nederland en maak dus niet meer mee dat het helemaal af komt.
Maar ook nu is het verschil al zichtbaar. Een laagje witte verf op de binnenmuren doet wonderen en frist de boel ontzettend op. De lokalen die eerst een donker hol leken, ogen lichter en ruimer. De buitenmuren worden groenblauw, zoals de bestaande gebouwen en zien er veel vriendelijker uit.
Als laatste stap komen straks, als de ondergrond droog is, de mooie kleurrijke schilderingen op de buitenmuur zoals hier gebruikelijk is. Daaraan kunnen mensen ook aan de buitenkant zien dat dit een echte school is.
